Jak działają

We współczesnych, bardzo wydajnych silnikach o niskiej emisji zanieczyszczeń kluczem do skutecznego spalania jest stała, wysoka energia zapłonu. Wysokie napięcie potrzebne do zapłonu jest zapewniane przez cewkę zapłonową – typ transformatora, w którym pierwotne i wtórne uzwojenie owinięto warstwami wokół rdzenia magnetycznego. Zadaniem cewki zapłonowej jest przekształcenie niskiego napięcia w akumulatorze samochodu w tysiące woltów wykorzystywane przez świecę zapłonową w celu wytworzenia iskier. Iskry te zapalają mieszankę paliwowo-powietrzną w komorze spalania.

Układy zapłonowe stosowane dawniej wykorzystywały system rozdzielania iskry, w którym wysokie napięcie wytwarzane przez cewkę zapłonową było kierowane do świec przez rozdzielacz mechaniczny. Dzisiejsze silniki wyposażone są w bezrozdzielaczowe układy zapłonowe (DLI), które kierują wysokie napięcie bezpośrednio z cewek zapłonowych do świec. W silnikach z elektronicznym układem zapłonowym systemy DLI tworzą wysokie napięcie za pomocą cewki z zapłonnikiem (cewka prętowa), która jest montowana bezpośrednio na świecach zapłonowych w cylindrach.

Cewka zapłonowa (prętowa) to rodzaj transformatora, składający się z:
> cewki pierwotnej, która przemienia energię elektryczną w energię magnetyczną
> rdzenia (magnetycznego), który działa jako obwód magnetyczny gromadzący energię magnetyczną
> cewki wtórnej, przekształcającej zmiany strumienia magnetycznego jako energii elektrycznej w wysokie napięcie.